Quatrième jour, France, on parle une autre langue.
Weer even wennen, zo lang al geen woord Frans meer gesproken.
globale beoogde route van de 4e fietsdag
Het is maar een klein stukje van het overnachtingsadres in België naar de Franse grens. Eerder dan ik doorhad zag ik slechts Franse kentekens en de Franse 'Police', die mij toch even goed bekeek: wat doet zo iemand met een rugzak via binnenwegen over de grens van België naar Frankrijk? Ik negeer ze en ze zijn al snel weer uit zicht. Jammer dat ze het gesprek niet even aangingen ...
De wegen die ik deze dag kies, waren bij nader inzien geen goede keuze: 2x zo'n 5,5 km via uiterst slecht te fietsen scherpe kiezel-, gaten- en keienwegen, met klim en onmogelijk dalen, dat leek de kortste route en zo op mijn kleine schermpjes waren alternatieve routes allemaal veel langer, dus met spijt achteraf voor deze kortste routes gekozen. Bv. de Rue de Thaint, wel veel caches onderweg, dat noopt tot regelmatig afstappen, waardoor het nog een beetje draaglijk wordt. Ik vrees voor mijn banden, maar ze houden het gelukkig. Maar goed dat ik voor vertrek nog een nieuwe voorband heb gemonteerd, anders zou ik met grote waarschijnlijkheid lek hebben gereden.
Ook iets verderop weer: Tussen Bellenglise en Gricourt, geen lol aan te beleven en zelfs nog af moeten stappen om de hellingen lopend te kunnen nemen. De Via Appia is er niets bij vergeleken. De foto's van Google geven slechts een schamele weergave. De werkelijkheid is erger. Maar Google durfde en hoefde deze 'wegen' niet niet verder in te gaan. Ik wel...
Achteraf bleek dat er wel degelijk nauwelijks langere routes waren, die, gezien Google maps, wel stukken beter begaanbaar lijken. Maar goed, dat dus ook maar weer meegemaakt....
Het laatste stukje naar het overnachtingsadres kies ik wijselijk voor een iets langere route dan de Garmin Edge mij wil aandoen. Niet weer zo'n 'landweggetje'. Wijsheid komt met de kilometers...
Een hartelijke ontvangs valt mij ten deel. Mevrouw heeft mij aan zien komen dus ik hoef niet te twijfelen welke woning het is. Gelukkig kan ik met deze gastvrouw weer gewoon even Nederlands spreken. De thee heeft nog nooit zo lekker gesmaakt. Een stevig bord pasta, want ik eet weer mee, en een wijntje erbij en al het leed van de afgelopen dag glijdt lekker snel weg.
A demain!